Z badania wynika, że zarówno rodzice młodzieży (88%) jak i sama młodzież (97%), deklarują, że młodzi ludzie uprawiają sport poza zajęciami WF w szkole. Młodzież najczęściej przyznaje się do aktywności fizycznej poza zorganizowanymi zajęciami (poza szkołą) – 63% respondentów, najczęściej kilka razy w tygodniu (41% deklaracji).
Do najbardziej popularnych zajęć ruchowych zalicza się piłka nożna (38%), jazda na rowerze (35%) oraz bieganie (31%), czyli takie sporty, które nie wymagają dostępu do specjalnych obiektów sportowych (poza boiskami np. przyszkolnymi), czy pomocy trenera.
Jak wskazuje badanie, częstotliwość uprawiania sportu spada wraz z wiekiem. O ile prawie 100% młodzieży w wieku 15-19 lat potwierdza aktywność fizyczną, o tyle odsetek tych osób jest zdecydowanie niższy w grupie rodziców: w wieku 28-39 lat wynosi 81%, w wieku 40-49 lat to 72%, a w najstarszej badanej grupie 60+ wynosi 23%. Spadek ten jest wynikiem braku czasu, związanego z rosnącymi obowiązkami zawodowymi i domowymi oraz brakiem motywacji.
Z deklaracji respondentów wynika, że zachęcająca do podjęcia aktywności fizycznej byłaby możliwość uprawiania wybranej dyscypliny w pobliżu miejsca zamieszkania (41% młodzieży) i pod okiem trenera (45% rodziców dzieci w wieku 12-19 lat). Na poziom zainteresowania sportem wpływ mają, także postawy rodziców – ich własne zainteresowanie sportem (74% deklaracji), podejmowanie przez nich aktywności fizycznej (74% deklaracji), a także uprawianie sportu razem z dziećmi (54% deklaracji rodziców). Ponad jedna czwarta (27%) młodzieży jest często zachęcana przez rodziców do uprawiania sportu.
Zarówno młodzież (44%) jak i ich rodzice (60%) uważają za potrzebne, aby w okolicy miejsca ich zamieszkania obecny był animator sportu – osoba, która organizowałaby zajęcie sportowe.
Ponad połowa badanych (59% młodzieży i 60% rodziców) miała już styczność z lokalnymi animatorami sportu. Rodzice oceniają przydatność tych osób wyżej niż młodzież, jednak w obu grupach ponad połowa badanych sądzi, że są oni potrzebni.
